lucy

cut me in quadrants. leave me in the corner

2011-07-18T14:05:00.000+03:00

evlerden ırak

2011-01-11T16:50:00.002+02:00

bu ülkede zaman zaman bazı laflar moda falan olup herkesin ağzına yapışıyor da hani o lafları kullananlar kendilerini müthiş laflar etmiş sanıyorlar sonra. bilemiyorum nerelerimle dinlesem onları ya da nerelerimle gülsem kendilerine. mesela ''çok keyifli bir elinin körü '', '' ezberini bozdum'' lan gerzek el alemden apardığın ezber ettiğin lafla sen bir haltı bozamazsın diyeceğim geliyor , ağzımı bozmayayım diyorum. ne malsınız oğlum ya?!!

güray onok

2010-12-30T20:10:00.001+02:00

hastasıyım..

kahrolasıca boşlukla kalakalmak

2010-12-28T21:28:00.005+02:00

hak ettiğim ilgiyi görmediğimi düşünüyorum. onun da aynı sebepten acı çekmesini sağlamaya yetecek ilgisizlik derecesine ulaşmamın tek yolunun ona ilgimi gerçekten yitirmem olduğunu biliyorum - bu duyguyu yitirip elimde sadece öfke, kırgınlık ve zamanla kahrolasıca kocaman boşlukla kalakalmak istemiyorum- işte bu yüzden elimden gelebilecek tek şeyin hırçın ve despot bir aşığa dönüşerek, tıpkı benim gibi onun da nefessiz kalmasına yol açmak olduğunu biliyorum. ilgisizliğe karşı aşırı ilgi ve baskı. hastalıklı fakat , hastalıklı olduğu ölçüde adil tek çözüm. şöyle ki ona karşı ne kadar ilgisiz davranırsam davranayım bunun benim kırgınlığımı silip götürme olasılığı yok. bunu yapmak ona rahat geniş bir alan bırakmak demek. .

o da şöyle düşünmeli belki: '' beni rahat bırakması için ona ihtiyaç duyduğu şeyi minumum düzeyde de olsa vermeliyim.''

''evcilleştirdiğin şeye karşı her zaman sorumlusun.'' demiyor muydu prens?

love is a pain in the ass!

2010-11-06T23:36:00.005+02:00

''düşsel planda kadın son derece önemlidir; gerçek yaşamda ise tümüyle önemsiz. şiiri bir baştan öbür başa kaplar; tarihte hiç görülmez. kurmaca yazında kralların ve fatihlerin yaşamlarına hükmeder; gerçek yaşamda ailesinin parmağına bir yüzük geçirdiği herhangi bir oğlanın kölesidir.'' demiş virginia woolf.

Cehalet, toyluk, kitaplar

2010-05-03T16:01:00.002+03:00

Önce haritalarda aradım. Çizdiğim tüm rotalar haritalarda kaldı. Bense küçücük odamda, sadece üşümeyi öğrendim. Poyraz el vermedi küçücük rüyalarıma.

‘Hasbelkader’ kelimesini öğrendim ve sonra yıllarca sadık kaldım ona. Hasbelkader uyuduğum rüyalar, hasbelkader uyandığım rüyalar; inatlar, vazgeçmeler, ihanetler, terlemelerle ve sonra hasbelkader yazdığım dizelerle inandırmaya çalıştığım inançsızlar… Tek yaptığım oyalanmak ve zaman kaybetmekti… Peygamberimi göremiyor ama yinede ona inanmaya devam ediyordum, üstelik, bu dinde yapayalnızdım ya da öyle sanıyordum…

Sonra bir kitapta birkaç satır okudum:

”-Ben boyuma göre birini bulamadım, hepsi bu.

- Peki aradın mı?

-Hayır, aramadım. Böyle biri olsaydı , o gelip beni bulurdu.”

İşte o zaman haritaları kapattım, çamaşırlarımı yıkadım, gözlerimi bağladım ve beklemeye başladım. Beklemek zaten her şeyle iyi gidiyordu, kötü gidiyordu. Farkında olmadan eski kötü alışkanlıklarıma bulandım. Oyalandım, oyalandım. Sonra, o geldi ve beni buldu. Boyuma göreydi, dişime göreydi, zoruma göreydi, ellerimi tutmayı bilen biri sonunda karşıma dikilmişti. Şimdi, o benim soyadımı taşıyor, ben onun sevdasını. O, benim hasretimi taşıdığını söylüyor; bense zayıfım, bilemem, öğrenemem hasret ne kadar çeker… Sevda zor değil, insana dayanma gücü veriyor. Hasretse, yok, anlamam ondan… Sevdam varsa hasret zamanla oyalanır durur, ben sevdamla…

ilk aşk

2010-04-08T16:40:00.005+03:00

bugün öğleden sonra altıncı sınıflardan birine dersim vardı, kapı çalındı üzerinde yeşilin hani şu orman yeşili denilebilecek koyu tonunda bir t-shirt olan bir velet özür dileyip izin istedikten sonra 'geçen yıl okul takımında 12 numaralı formayı kim giyiyordu ?' diye sordu. gözleri üzerindeki t-shirtle neredeyse aynı renkteydi. sınıfın en başarılı öğrencisi olan hanım kızımız (ki kendisi doksanbeş alınca nerede hata yaptım diye sormadan edemeyen mükemmeliyetçilerdendir) o an boş bulunup bana dedi ki ' bizim okulda böyle biri mi vardı? hiç farketmemişim..' sadece onun duyabileceği bir sesle cevap verdim 'okul üniformasının içinde gözlerinin güzelliği belli olmuyordu ondandır.' zavallı yanaklarının pembeleştiğini gizlemek için umutsuzca çırpındı karşımda, çok zalimim evet ..

pervane

2010-04-05T17:38:00.000+03:00

günlerdir saçma sapan insanlar yüzünden derbeder haldeyim. halimi görsen içten içe kızardın belki bana. düzgün biri olma konusunda bu kadar ısrarcı oluşuma verir affederdin sonra. kendimi sürgünde bir prenses gibi hissediyorum'dan çile hırkasını giymiş bir derviş gibiyim'e doğru salındı halet-i ruhiyem. hani cinlerimi kovduğumuz o gece bana defalarca tekrarlatmıştın ya o duayı epeydir unutmuştum, benim cancağzım sevgilim onların şerrinden bir rabbime bir de beni yaşatan aşkına sığınırım.

de ki

2010-04-05T17:33:00.000+03:00

''yarattığı şeylerin kötülüğünden, karanlığı çöktüğü zaman gecenin kötülüğünden, düğümlere üfleyenlerin kötülüğünden, haset ettiği zaman hasetçinin kötülüğünden, sabah aydınlığının Rabbine sığınırım.''

2010-04-03T21:01:00.000+03:00

2010-04-03T17:13:00.000+03:00

güray!

2010-03-27T21:00:00.000+02:00

Miss Li - Oh Boy - MyVideo

2010-03-08T20:37:00.000+02:00

"alakamızı uyandıran bir kimseyi, bizce meçhul ve meçhullüğü derecesinde cazibeli bir hayatın unsurlarına karışmış sanmak ve hayata ancak onun sevgisiyle girebileceğimizi düşünmek bir aşk başlangıcından başka neyi ifade eder?"
proust

''kill yourself or get over it!''

2010-03-02T14:43:00.000+02:00

ilham perisi olmak , şairin üretkenliğine vesile olmak, başarılı erkeğin arkasındaki kadın olmak ne kadar önemsenmesi gereken bir konumdur ki? ya da erkeğinizin kocaman egosunun, zaman zaman 'ahhh bu hallere düşecek adam mıydın?' içlenmelerini , kapana kısılmış, avlanmış bir hayvan gibi inlediğini duymazdan ve görmezden gelmek. sakince gündeliğe sığınmak, tozları ovuşturmak, öteyi beriyi parlatmak, öfkeyi ya da kırgınlığı silmeye çalışmak. 'ahh adamım bu küçük işlere ben bakarım!'. sevgili erkeğinizin, sizden önce ve sizden öncekilere yazılanları hasetle okuduğunuzu düşünmesi ve bunun telafisi ya da tesellisi olmayışı.. şair kahindir amenna, fakat bayım bu ne acıklı bir avuntu! belki de sandığınızdan mutlusunuzur, şiir huzursuzun işidir belki. mutlu aşk yazılmaya gerçekten değmiyordur. ben uzayıp giden huzur dolu doğa tasvirlerinden bile hoşlanmam,zahmet edip okumam. anlatmasan da olur. şimdi bunları niye mi anlatıyorum sevgilim? huzursuzum..

isterim ki bu aşk..

2009-10-05T21:17:00.000+03:00

sahip olmaktan en çok gurur duyduğun şey olsun.( senin de)

taziye

2009-03-07T12:49:00.000+02:00

hırçın yanınızı seviyorum, çocuk yanınızı.. ama hizaya getirdiyse sizi de hayat ve bu mutsuzluğunuzda -kırgınlık mı demeliydim yoksa?- pay sahibiysem ben.. kısaca istemeden vesile olduysam affola. bir ömür gözünüzün önünde duracak teselli ödülü olmaktan korkar, yaradana sığınırım..

şuara

2008-10-21T21:20:00.000+03:00

''o şairler, her yöne meylederler ve boş şeylere dalarlar.
gerçekten onlar, şiirlerinde yapamayacakları şeyleri söylerler..

onların her vadide şaşkın şaşkın dolaştıklarını ve gerçekte yapmadıkları şeyleri söylediklerini görmedin mi?''

hazırlan

2008-06-22T10:51:00.000+03:00

''seni öpmeye geliyorum alnından
yakana bir papatya tak!
..

seni öpmeye geliyorum alnından
omzuna bir kaleşnikof tak!''
küçük iskender

terliksiz kadınlar korosu

2008-06-15T12:41:00.000+03:00

yaşamanın bu türlüsünü en güzel belledik,
çıplak topuklarımız üşümüş ya aldırmayın
bir ayna verin saçlarımıza bakalım,
çocuklarımızı kurdalelerle süsleyelim,
pembe yanaklarını kokulu sabunlarla ovalım,
oramı öp oramı biraz daha sevmeliyim artık
gel birlikte aradığımız şeyleri bulalım.
turgut uyar

''sana söyleyeceğim sözler.. onları biliyorsun ama ne önemi var.. gece gelecek yel değirmenlerinden başka bir şey kalmayacak havada..''*

2008-06-14T00:25:00.000+03:00

(*lale müldür-buhurumeryem)

''helpless''

2008-06-08T20:20:00.000+03:00

seni sevmeye karar verdiğimde aylardan marttı- ahhh aman efendim öyle hemen dudak bükme! elbette sevmeye de karar verilir, bir yerden sonra göze alabilmektir esas olan -. oysa sen hala ocak sanıyordun. kışın geçip gitmeyişi her gün daha da can sıkıcı hale gelen bir inadı yineleyişi de cabasıydı . savaşmaktan söz ettiğinde kastettiğinin birlikte verilecek bir mücadele sözü mü yoksa bir tür iktidar kavgasına dönüşecek ilişme biçimi mi olduğu konusunda kuşkular üşüşüverdi başıma. öyle ya bunca zahmete niçin katlanırdı insan?her söylediğinin ucu asta üste hatta kast'a varacak diye kuşkulara kapıldım. ahh ben abartmanın ustasıydım ve kalbim kırılmaya fırsat kollar gibiydi, sen değildin ki beni korkutan! bu her şeyleri vesile bilen kırılgan haldendi her daim susuşum. büyük sözler edip altında kalmamıştım hiç, bundandı bu inadı yineleyişim . bunca uzaklık varken susmak büyük lükstü oysa..

sunday

2008-06-07T22:40:00.000+03:00

sevgilim joshua ağacım

2008-06-04T23:02:00.000+03:00

sevgilim yüzümün aydınlığı
gözümün kamaşması.
oysa bir yarasa olabilirdim
bir yarasa olabilir miydim?
gözlerim görmez
ve çarpmazdım
sana çarpmazdım
ahh bunlar senin köşelerin
şimdi karnımda
şimdi karnımda..
sevgilim. joshua ağacım.

savruk sarsak -plath'onik- kolaj ..

2008-06-04T21:32:00.000+03:00

beni büyüyle çektin yatağa, bunu düşledim"
"şarkılar söyledin çılgınca, delice öptün"
(kafamın içinde yarattım seni galiba)...

bir fırtına kuşunu sevmeliydim senin yerine
bahar geldiğinde gökyüzünü süsler hiç değilse
yumuyorum gözlerimi, yıkılıp ölüyor dünya
(kafamın içinde yarattım seni galiba)

mucizeler olur
istikrarsız ışık oyunlarına
mucize diyebilirsen
bekleme süreci başladı yine
o uzun bekleyiş meleği
o nadir rastlantısal inişi.

dove cildinizi sabun gibi kurutmaz ya yağmur ormanlarını?..

2008-04-24T21:16:00.000+03:00

Unilever, the makers of Dove beauty products, are buying palm oil from suppliers who destroy Indonesia's rainforests. We've got the proof. They're causing forest destruction, species extinction and climate change.

Together we can make the company stop destroying forests for palm oil.

'dans ettiğin yabancıya sakın mektup yazma!'

2008-04-13T22:10:00.000+03:00

''sana masmavi gökyüzünden söz etmeyi sürdürebilmek isterdim ama gerçeğe büyük saygı duyduğumdan kar yağdığını itiraf etmek zorundayım. hava buz gibi soğuk.''

2008-04-12T23:09:00.000+03:00

''tek bildiğim sen benim hayalimsen, ben de senin hayalinim''

2008-04-06T23:57:00.000+03:00

"alex bir an arkasını dönse, bir an tereddüt etse;
aimee yok olacaktı."

serbest çağrışım

2008-03-30T21:48:00.000+03:00

kırınım: fiz. çok küçük bir delikten geçen ışığın, sanki bu delik bir ışık kaynağıymış gibi, demet olarak yayılması olayı, difraksiyon.

ilinek:a. fels. kendi başına bir varlığı olmayıp varolmak için dayanacak bir töze gereksinim duyan şey. *araz: renk, devim, sıcaklık birer ilinektir.

'hastalık derecesinde sevgi ihtiyacı' mı?

2008-03-22T15:09:00.000+02:00

bir kere dönüm noktasını aşınca, insan binyıllardır kendine itiraf etmekten kaçındığı o şeyleri dürüstçe kabullenme mertebesine de eriyormuş. ben lucy, eşek yaşıma geldim . sanki bir zamanlar bir şekilde bütünlükten yoksundum. ardıma dönüp baktığımda kişisel tarihimin ihanetlerle dolu olduğunu görüyorum , yolumu yönümü unuttuğum kurmaca bir mutluluğun ardına düştüğüm gerçeğiyle yüzleştim. elbette bu kaçışların/sığınışların içimdeki kocaman boşluğu doldurmayacağının her seferinde öngörü ile olmasa da pek çoğunda en azından önseziyle ayırdındaydım. hayattan ne istediğimi ya da şöyle söyleyeyim 'neler isteyebileceğimi' biliyorum. ayağa kalkıyorum zira hareket vakti..

'son payandalar da kaldırılınca, tekne inanılmaz bir yavaşlıkla kaymaya başlar, öyle ki insan uzunca bir süre teknenin kıpırdayıp kıpırdamadığını sorar kendine. bu durum, kalkış, gidiş duygusunda beni en çok neyin etkilediğini anlamamı sağladı. bu neredeyse milimetrik sarsıntının gerisinde olağandışı bir baskının, bir basıncın bulunduğunu hissedersiniz, görürsünüz.. sonuç olarak, gidilecek yerden çok yola çıkma hazırlıkları ilgimizi çeker.'

2007-11-26T18:51:00.000+02:00

2007-06-13T16:24:00.000+03:00

..
ben birşey anlatacaktım
kime anlatacaktım
ben bir yere gidecektim
nereye gidecektim
biri vardı yanımdaydı
kimdi o
bana birşeyler söylemişti
ne demişti
ö. asaf

"geceler boyu güneşi izleyip seni bekleyeceğim"

2007-04-05T18:59:00.000+03:00

"o çocuk topa iyi vursaydı, top dışarı çıkmazdı, topu kurtarırdım ve herkes beni kutlardı. ama öyle olmadı.." zaten olmaz, hiç öyle olmaz. her şeyin olmak için bir bahaneye gereksinimi varmış gibidir , sahiden tesadüf diye bir şey var mıdır? tüm lirik prensesler bilirler ki 'zar atmaz tanrı'*. biz de sükunetle kabullenmeyi öğrendik mi sonunda? bitenlerin ardından yine olsa yaşarım yine olsa çeker çıkar giderim diyeceğimiz günleri de gördük mü?

"yukarı doğru kayabilir misin?" / "geriye doğru koşabilir misin? bir kaç saat, yaşamın boyunca?"
yazgıyı bir armağan gibi kabullenmekten sözediyor ana,tesadüflerden ve döngüden. her eşzamanlının koşut da olmayabileceğine dair bilgiyle donanmış, kızgın , kırgın, sersem biraz belki bakakalıyoruz gidenin ardından. naif öyküler düşüyor usumuza yine dönsek dönebilsek uslu çocuklar olmayacağımıza söz veriyoruz sessizce.

"üstü kalsın."

*lale müldür severiz, evet.

2007-03-30T00:40:00.000+03:00

"bütün bunlar seni boğmadı mı? içinde o büyük kıstırılmışlık duygusuyla kendini alışveriş merkezlerine attın. bir yığın ıvır zıvır satın aldın. bunlar birikti. evin bir müzeye döndü. sonra sürekli bunların tozunu almak zorunda kaldın. tozlar birikti.birgün toz almayı bıraktın.tozlar evin her yanına dağıldı. eşya renk değiştirdi. gözlerinde kırmızılık evin bir köşesinde oturakalmadın mı?
..
ben buradayım şimdi başka bir beden hayal edebilirim bedenlerin birbirine nasıl yaklaşacağımı bilmiyordum ki. senin bedeninin yerine hayal ettiğim bedenin tam ortasında bir boşluk var."

niente di nuovo

2007-03-27T16:01:00.000+03:00

sevgili blog bugün yine dağda, sıradan bir gündü. hışırdayan bir grup cüceyle geçirilen, yitip giden saatler. beterdi, umutsuzum, hışırdadılar efenim mütemadiyen! biraz italyanca çalışmalı, pilatese bile bulaşırım belki belli olmaz. hava soğuk, geçmek gitmek bilmeyen hastalık beni hala toprağın altına koymayı başaramadı , direniyorum. üstelik doktor bile yok, ama ne gam . öyle uzun zamandır hastayım ki artık rafdan ilaç seçebiliyorum. bir çok ilacın etki alanları, yan etkileri, dozu konusunda bir nevi uzman oldum eczane benim yani. nisana üç gün felan kaldı bahar hiç gelmeyecek, bu hastalık hiç geçmeyecek korkarım. nisana üç gün felan kaldı kar tatili bile çıkabilir piyangodan.

2007-03-11T20:28:00.000+02:00

"sabrımın adına aşk diyebilir miyim?

ne kadar aptalız. ne çok geri çevrilmiş davet, ne çok söylenmemiş söz , ne çok karşılaşmamış bakış.. ne çok kez hayat yanıbaşımızdan gelip geçiyor da farkına bile varmıyoruz. "
le fate ignoranti

2007-02-28T20:40:00.000+02:00

bıktı-m

serumlardan, iğnelerden, tahlillerden. acıyor lan! (alt metin arama yok zira)
imza:lucykien

2007-02-28T18:22:00.000+02:00

lucycehennemindibindenbildiriyor

kudra dönmüş lan! legolarıyla hem de.. :)

2007-02-26T23:20:00.000+02:00

düşündüm de..

ferzan özpetek film yapsın müziğini cem adrian.

2007-02-25T14:16:00.000+02:00

"bildiğiniz gibi, insanları iyimser ya da kötümser diye ikiye ayırmak doğru değildir. onları ancak mutsuz aptallar ve mutlu aptallar diye ayırabiliriz. bu yüzden de kendimi iyimser olarak tanımlamak istemiyorum. bir zamanlar, birimizin evinde toplanıp geleceğe umut veren bir şey olarak bakıyor ve her birimiz umutlu beklentiler sıralayabiliyorduk. o zamandan bu yana ilişkiler değişti. dostluklara ihanet edildi. yaşı ilerledikçe güzelliği de artan çok az insan görüyorum. istisna bakmayın. bu gibi nedenlerle 'yeni-dalga' konusundaki görüşlerim pek iç açıcı sayılmaz. biraz abartılı olsa da şunu söyleyebiliriz: bir zamanlar gençtik, hoştuk.. sözün gerisini isteyen istediği gibi tamamlayabilir."

françois truffaut(göstermenin sorumluluğu 80 dünya yönetmeni/ donkişot yay.)

2007-02-25T10:59:00.000+02:00

when I was a young girl (evet feist! yine feist..)

2007-02-25T10:08:00.000+02:00

mushaboom mushaboom! & boomerang

2007-02-13T19:23:00.000+02:00

ilker'e

"poyraz tarafındaki odada" derdi bazen, benden bir şey isteyeceği tuttuğunda.. hepitopu iki oda, bir salon vardı köydeki evde ve ben bu poyraz tarafındaki odanın hangisi olduğunu kestiremez ,kocaman gözlerle bakardım yüzüne. her seferinde aynı sahne. babaannemdi bilirdi rüzgarı, poyrazı bilirdi. güçlü elleri olduğunu şimdi anımsıyorum ya da geçmişi kurguluyorum rüzgara verdiğim belleğimden kalanlarla bugün . avunabileceğim bir geçmiş üretiyorum. elleri güçlüydü dediğimde elleri güçlü oluyor böylece. elleri pençe olurdu istediğinde. poyrazı bilirdi , ama bana öğretmedi . elleri güçlüydü, tekrar söylüyorum güçlüydü elleri arzu ederse pençe pençeydi . o bu elleri böyle pençe kılabilmeyi ve poyrazı kendisi öğrenmişti. poyrazı kimse kimseye öğretemezdi çünkü. gittiğinden beri kimse poyraz tarafındaki odadan söz etmiyor. "poyraz tarafındaki odada" derdi bazen , bakardım yüzüne ilk kez poyrazdan söz edilmiş gibi. bir dahakine poyrazın varlığını da poyraz tarafındaki odayı da unutmuş olurdum. oysa kolay unutan biri değilimdir yani olmadım öyle biri, hiç.. "hiç unutmam, hiç unutmam" bir poyrazı unutuyordum işte! o poyrazı bilirdi.

2007-02-11T20:04:00.000+02:00

hello stranger!

qm sobelemiş beni. hmmn nerden başlasam ..
- "çağımızda geçmiş yüzyılların bilmediği, kısa ömürlü bir yaratık yaşıyor. sinemadan çıkmış insan. gördüğü film ona birşey yapmış. salt çıkarını düşünen kişi değil. insanlarla barışık. onun büyük işler yapacağı umulur. ama beş-on dakikada ölüyor.." diyor ya yusuf atılgan'ın aylak adam'ı ben işte bu "sinemadan çıkmış insan" olma halini severim. ferzan özpetek ve ingmar bergman sinemasının hastasıyımdır. özellikle özpetek filmlerindeki atmosfer bana iyi gelir. filmlerde balkon, teras, sohbet, geveze insanlar görmeyi severim. sadece kurguya ve görsel ziyafete değil filmin işitsel hazlar sunup sunmadığına da dikkat ederim. bu bakımdan onun filmlerini son derece baştan çıkarıcı bulurum. hatta bu aralar sırf ferzan bey yüzünden/sayesinde italyanca'ya merak sardım.
-büyük çantalara hatta bavulumsulara bayılırım. kimi zaman kendimi el alemin çantalarını keserken yakalıyorum. çanta konusunda tek eşli olmayacağım kesin. çok çapkınım yani.
-tanrıya şükürler olsun o tuhaf tik sahibi insanlardan biri değilim ancak.. takıntı/saplantı artık siz ne derseniz, konusunda epey malzeme barındıran bir bünyeyim. misal haşlanmış yumurtayla aynı sofrayı paylaşmam paylaşamam, gözünü seveyim ısrar etme! sivri nesnelere dikenli tele, çatala vesaire bana yönelmişse kesinlikle bakamam, nefesim daralır, kafatasım mengeneye sıkışırmış gibi olur, dellenirim çok üstüme gelinirse ortamı terkederim. obsesifimdir bu kompulsif olmadığım anlamına gelmez.
-kahvaltıya, uzayıp giden kahvaltı sohbetlerine bayılırım, hele bir de tatilse kahvaltı sofrası denize karşı püfür püfürse brunch kıvamında alabilirim ve masayı toparlamaya çalışana kin güdebilirim. masayı toparlamaya çalışana kin gütmek demişken lokantalarda son lokmayı henüz ağzınıza götürürken insanın tepesinde bitiveren garsonlara kafa göz girebilecek şiddet potansiyelini de barındırırım bünyemde. öyle de pisimdir yani.
-hazır garsonlardan söz açmışken tezgahtarların sıcak ilgisinden de hiç hazetmediğimi seçimimi yaparken bana yardımcı(!) olunmaması gerektiğini benzeri durumlarda feci kırıcı , sevimsiz biri olabildiğimi de belirtirim, alın size mustafa hakkında herşey.
-hiçbir arkadaşımın arko traş kolonyası mıdır nedir o şeyden sürmesine izin vermem. bu bende kusma isteği uyandırır. onu süren johnny depp olsa nafiledir. o şişenin yeri ancak çöp tenekesidir tatlım. asıl sorun kokunun kendisiyle ve markayla bile ilgili değil elbette. salak saçma insanlarla bir dönem sıkça karşılaşıyordum - bu konuda bir çekiciliğim var(dı) kesin- herifin biri gözümün önünde fareyi traş kolonyası sıkarak öldürmeyi denemişti, elbette kolonyayla fare öldürülmez , salak herif hayvana sıktığı o şeyi bir yandan da çakmakla tutuşturuyordu. hey allah'ım yaa!
-alışmaktan, alışkanlıklardan, aidiyetten uzak durmaya çalışan bünyeyimdir. yine sözü lokantalara getireceğim ama.. bir yerde sürekli müşteri , oranın gediklisi muamelesi görürsem hemen rotayı değiştirir, uzaklaşıveririm. aa bak aylak adam'da da vardı böyle bir durum. hatta kısaca: a-da-ko!

metin beyi ve halid'i sobelemek isterim ama , halid bey bu oyuna iştirak eder mi bilemiyorum. sağım solum zobe!

2006-12-07T21:10:00.000+02:00

''seni nasıl unutuyorum bak.. bak nasıl unuttum seni. bana bak. ''*
büyük yıkımları unutmanın.. aa yok öyle değil unutmanın demeyelim de onların üstesinden gelmenin bir yolu var mıdır sahiden? çözümsüzlükten söz ediyorum, bir yere varamamaktan. mutsuz sonlardan. başka türlüsü mümkün müydü? ahh maraz!

saysam unuttuklarımı
sen bile şaşarsın
saysam unutacaklarımı
kendim bile şaşarım.
yaşadıklarım
dalgın ve suskun
anımsadıklarım
solgun ve cansız.
saysam yaşayacaklarımı
şaşmazsın - saysam
unutmayacaklarımı:
sayamam
şaşarım
oruç aruoba
(*hiroşhima mon amour- hiroşima sevgilim / yönetmen: alain resnais)

2006-09-08T22:43:00.000+03:00

''sonra o gider sesini yıkardı
telefonda saatlerce seviştiğinden
o diye biri vardı galiba
ağzı da iyice vardı galiba
gece çiçeklerinden bir orman
pejmürde atlar pahasına''
cemal süreya-sevda sözleri

kadın uydurur, adam uydurur.. yazılan tüm satırlar aslında o'nadır, yazdığın sildiğin ne varsa ona. en beklentisiz ilişkide bile bir beklenti içindesindir. kurguladığın o'dur, eksiksiz olandır. biten tüm aşklar o büyük olanın müsveddesi. (''ged elini çaya soktu, ıslaktı. biraz içti serindi. yine de insanın susuzluğunu gidermiyordu, çünkü sadece gözbağıydı'' ursula k. leguin-yerdeniz büyücüsü) hiçbiri adresine postalanmayan, zaten bir adrese bir tek kişiye yönelmeyen öyle çok mektup var ki.. erimsiz, uzakları tarıyor gözlerim. ne düşünüyorum? beni tasarlayan kim, bu mektupların hedefi kim? şu anda nerede ve aslında bana yazdığı mektup şu an kimin elinde? bir gün karşılaşacak mıyız onunla? karşılaştığımızda tereddütsüz davranabilecek miyiz acaba, aşkın tereddüt kabul etmezliğini unutmuş mu olacağız yoksa?
nehrin denize karıştığı o yere gelince başımızı belli belirsiz kaldırıyoruz her sabah.. o neyi düşünüyor bilmiyorum, ben neyi? akmaya mecra da aramıyorum artık,denize öykünüyor olabilirim ama. daha kaç nehir sularıma karışacak bilmiyorum.. ('' früktal geometride parça bütüne eşitti ve insanları da böyle görmek lazımdı. hem her parça birbirine benzediği oranda bütüne, öze gidiyor hem de tek tek ele alındığında tanıdık çehresini hızla yitirerek bizden uzaklaşıyordu. bir insana ya da bir bitkiye uzun süre bakıldığında her çizgi, her biçim, her leke spiraller halinde zamandışına çıkıyordu. yaşayan herşeyin incinebilirliğini görüyordunuz orada kırılabilirliğini..'' lale müldür- kuzey defterleri)

2006-09-06T21:52:00.000+03:00

2006-08-29T20:00:00.000+03:00

geri getirecek misin ellerimi?
kırık sözcüklerim özlüyor seni.
ne yazarım ki elsiz, sensiz?
yıkık tümcelerim bekliyor seni.
oruç aruoba

2006-08-04T23:41:00.000+03:00